
မြတ်စွာဘုရားရှင် သက်တော်ရှည်တော်စဉ်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဘုရားရှင်သည် သေဒနကအမည်ရှိသော ဝက်မြီးတိုတစ်ကောင်အား ရဟန်းတို့၏ အကျင့်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို မြင်တော်မူသည်နှင့် “ရဟန်းတို့၊ ရဟန်းတို့၊ ယခုအခါ၌သာ ငါဘုရားသည် ဤဝက်မြီးတိုကို ဆုံးမရုံသာ၊ ရှေးအခါကမူကား ဤဝက်မြီးတိုသည် ငါဘုရားကို စော်ကားဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ဤဝက်မြီးတိုကား အတိတ်ဘဝက ငါဘုရားဖြစ်ခဲ့သော မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီး၏ အမွေခံဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူကာ “ထိုအခါက ငါဘုရား၏ အကျင့်သီလကို ထိုဝက်မြီးတိုက မည်သို့ ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးသည်ကို ငါဘုရားပြမည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ရှေးကဤဝက်မြီးတိုအား ငါဘုရားသည် မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်” ဟု “မဟာကပိဇာတ်” ကို ဟောကြားတော်မူသည်၊
အလောင်းတော် မဟာကပိမင်းသည် ဟိမဝန္တာအရပ်၌ မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်သီလ၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ထိုမျောက်အပေါင်းတို့သည် မဟာကပိမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ အလွန်စည်းလုံးညီညွတ်စွာ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအရပ်၌ “သုဒဿန” အမည်ရှိသော တောင်ကြီးတစ်လုံးရှိ၏။ ထိုတောင်ကြီး၏ အနောက်ဘက်၌ “အမ္ဗ” အမည်ရှိသော သရက်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား အလွန်ကြီးမားပြီးလျှင် သရက်သီးများ အလွန်မှည့်၏။ ထိုသရက်သီးတို့ကား အလွန်ချိုမြိန်အရသာရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား “အမ္ဗဝန” အမည်ရှိသော သရက်တောကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ ရှိ၏။ ထိုသရက်တောကြီးကား အလွန်ကျယ်ပြန့်၏။
ထိုသရက်တောကြီးကို “ကပိလ” အမည်ရှိသော မဟာကပိမင်းကြီး၏ ညီတော်က အုပ်ချုပ်၏။ ကပိလမင်းသားကား အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီးလျှင် အလွန် မနာလိုတတ်၏။ သူ၏ အကျင့်ဆိုးများကြောင့် မဟာကပိမင်းကြီးသည် ထိုညီတော်အား “အမ္ဗဝန” သရက်တောကြီးကိုသာ အုပ်ချုပ်ခိုင်း၏။ သရက်ပင်ကြီး၏ အသီးများမှ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကိုသာ စားသုံးခွင့်ပြု၏။ ကျန်ရှိသော သရက်သီးများကိုမူကား မဟာကပိမင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။
တစ်နေ့သော် “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်သရက်သီးကို စားချင်စိတ်ပေါက်၏။ သူ၏ လက်အောက်ခံ မျောက်တို့အား “ဤသရက်သီးများသည် ငါတို့ အပိုင်ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ သူ၏ အကြံမှာ “ငါသည် မဟာကပိမင်းကြီးအား မနာလိုသောကြောင့် ငါ၏ အကျင့်ဆိုးကို မင်းကြီး သိမည်ကို စိုးရိမ်၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးအား အပြစ်တင်ရမည်” ဟု ကြံ၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ အကြံကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီးသို့ သွား၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ မျောက်အပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာ၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီး၏ အောက်သို့ ရောက်လျှင် “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုး
— In-Article Ad —
အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ လေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ (Loving-kindness)
— Ad Space (728x90) —
73Ekanipātaမဟာကောသိယဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကမ္ဘောဇတိုင်းတွင် မဟာကောသိယမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွန်အ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
481Terasanipātaသနားကရုဏာ ကြွယ်ဝသော တောခွေး ဇာတ်တော်ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင...
💡 သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးအား ကူညီခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပို၍ ချမ်းသာစေသည်။
351Pañcakanipātaအသိပညာကို ရှာဖွေသော ကျောင်းသား လွန်လေပြီးသောအခါ ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့အနီးတွင် ဆင်းရဲနွမ်းပ...
💡 အသိပညာသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားရန် အင်အားပေးသည်။
358Pañcakanipātaရှေးအခါက မိထိလာပြည် မင်းနေပြည်တော်၌ သီဟိုဠ်မင်းတရားကြီး မင်းပြုတော်မူသည်။ မင်းကြီးတွင် သုဒနမင်းသားဟူ...
💡 မေတ္တာတရားသည် မည်သည့်အင်အားကိုမဆို အောင်မြင်နိုင်သော တန်ခိုးကြီးမားသော တရားဖြစ်သည်။ မေတ္တာတရားဖြင့် အချင်းချင်း ချစ်ခင်ပေါင်းသင်းကြလျှင် အားလုံးသော အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်ကြပေမည်။
128Ekanipātaမဟာပဒုမဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ လူမင်းတစ်ဦး...
💡 သဒ္ဓါ တရား သည် အလွန် အရေးကြီး ၍၊ လူ ၏ ဘဝ ကို လမ်းပြ နိုင် ပြီး၊ ကောင်း မွန် သော အကျိုး ကို ပေး ပါ တယ်။
319Catukkanipātaကုက္ကုရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက အနောက်တိုင်းပြည်တွင် မင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်။ ထိုမင်းကား အလွန်မိုက်မ...
💡 လောဘနှင့် မိုက်မဲမှုသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေသည်။
— Multiplex Ad —